จริงๆแล้วเหตุการณ์นี้เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาที่เป็นวันเกิดฮิริวพอดี (แต่ภาพถ่ายไว้ตั้งแต่วันที่ 5 กร๊ากกกก)
แต่ด้วยความเวิ่นของเมะเลยมาอัพเอาป่านนี้ ฮึก OAQ //โดนลีฟฟ์ไล่กระทืบ
เกริ่นเล็กน้อย...
ลีฟฟ์ กับ ฮิริว คู่นี้มีสตอรี่ค่อนข้างดราม่าเล็กน้อยถึงปานกลาง แต่ยังไม่ได้อัพแบบเต็มๆซักทีเพราะฟิคยังไม่เสร็จ
แบบย่อๆคือ ฮิริวทำสัญญากับลีฟฟ์ที่เป็นปิศาจ (Envy หนึ่งใน 7 ปิศาจ) เพื่อปกป้องน้องชายจากปิศาจอีกตน (บลัด หรือ Pride) ทำให้ต้องตกเป็นภรรเมียของลีฟฟ์โดยไม่เต็มใจ
ด้วยความที่ลีฟฟ์เป็นพวกแสดงออกแบบอ่อนโยนไม่เป็น และฮิริวเองก็ซึนเลยทำให้ไม่เข้าใจกันซักที...เอ็นทรี่นี้เหตุการณ์ปัจจุบันที่ลีฟฟ์พาฮิริวไปเที่ยวฉลองวันเกิด ดูสิลูก สาวชายเมะจะยังซึนไหวมั้ย XD
WARNING :: ภาพเยอะมาก(อาจโหลดโหดเล็กน้อย) และ Boy's love ฮร่ะ
NOTE :: กลัวบล๊อคแหกเลยย่อภาพไว้นะคะ กดที่รูปเพื่อขยายได้ค่ะ หรือแบบเต็มไซส์ที่ flickr
~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~
(Hiryuu)
วันนี้เป็นวันที่ 25 ธันวาคม ครับ...เป็นวันคริสมาสต์ แล้วก็เป็นวันเกิดผมด้วย
ลีฟฟ์พาผมมาที่รีสอร์ทบนเขาแต่เช้า จากตรงนี้มองเห็นทะเลได้ชัดเลยทีเดียว
แต่ว่า...ในใจทำไมกลับรู้สึกไหววูบแบบแปลกๆนะ
สีของท้องฟ้ากับทะเลทำให้ผมรู้สึกเหงาขึ้นมานิดๆอย่างบอกไม่ถูก...หรือว่าจะเป็นเพราะท่าทางเย็นชาของลีฟฟ์กันแน่ที่ทำให้ผมรู้สึกแบบนี้
(LEV)
ฮิริวนั่งมองทะเลอยู่แบบนี้มาจะเป็นชั่วโมงแล้ว...
หรือว่าจะไม่ชอบที่นี่ ยิ่งเห็นสีหน้าเหงาๆของฮิริวแล้วยิ่งปวดใจ...ต้องทำยังไงนายถึงจะยอมยิ้มออกมา
ฉันไม่สามารถทำให้นายมีความสุขได้จริงๆใช่มั้ยฮิริว...
(Hiryuu)
ผมรู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองมา...เมื่อหันไปก็เป็นลีฟฟ์จริงๆ
ไม่รู้ตัวซักนิดว่ามายืนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
แต่...ทำไมถึงจ้องมองผมด้วยสายตาแบบนั้น หรือว่าผมจะทำอะไรผิดอีก
(LEV)
แหวนคู่นี้ผมตั้งใจจะให้ฮิริวเป็นของขวัญวงนึง...แต่ฮิริวจะยอมรับมันหรือเปล่า
...ฮิริวที่เอาแต่พร่ำบอกว่าผมไม่เคยรักเขา...
ทั้งที่ในใจของผมมันเต็มไปด้วยภาพของอีกฝ่าย...ถึงแม้จะปิดตาลงก็ตามที
เมื่อไหร่เขาจะเชื่อว่าผมรักเขาจริงๆ ไม่ได้เกี่ยวกับสัญญาอะไรนั่นอีกแล้ว
(LEV)
ผมนั่งลงข้างฮิริว มือยังคงกำแหวนทั้งสองวงไว้...
แต่ผมไม่รู้จริงๆว่าควรจะเริ่มอย่างไรดี
บางครั้งเรื่องที่คิดว่าง่ายๆ แต่กลับยากเกินไปสำหรับผมที่จะแสดงความรู้สึกออกมา
(LEV)
ผมรักฮิริว...ทั้งรักทั้งหวง
แต่กลับไม่รู้ว่าจะแสดงออกยังไงให้อีกฝ่ายเข้าใจ พอทำอะไรไปสุดท้ายก็เป็นการทำร้ายอีกฝ่ายไปเสียทุกที
...ไม่อยากให้ร้องไห้ แต่สุดท้ายผมเองที่เป็นคนทำให้ฮิริวต้องเสียน้ำตา
(LEV)
...HAPPY BIRTHDAY...
ผมเอ่ยสั้นๆ ก่อนแหวนวงนั้นถูกวางไว้ข้างๆฮิริว...
...ผมกลับเข้าไปในห้องโดยไม่หันกลับไปมอง ใบหน้าร้อนผ่าวจนผมรู้สึกได้...
ผมกำลังอายงั้นเหรอ ตลอดเวลาหลายพันปีผมไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อนจนกระทั่งตอนนี้
(Hiryuu)
ลีฟฟ์กลับเข้าไปในห้องแล้ว...ผมทำอะไรผิดไปอีกแล้วสินะ ลีฟฟ์ถึงได้ไม่พอใจ
แต่แล้วแสงสะท้อนจากโลหะชิ้นเล็กๆก็หยุดสายตาของผมเอาไว้...
ผมหยิบมันขึ้นมาดูด้วยความสงสัย...มันคือแหวนสีเงินวงเล็ก
เมื่อครู่นี้ลีฟฟ์ต้องเป็นคนวางเอาไว้อย่างแน่นอน...
แหวนวงนี้เพื่อผมอย่างนั้นหรือ...
(Hiryuu)
น้ำตาพากันไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ผมสะอึกสะอื้นราวกับเด็กน้อย
ดีแล้วที่ลีฟฟ์ไม่อยู่ตรงนี้...ไม่เห็นผมที่เป็นแบบนี้
...ผมกำแหวนวงนั้นไว้ในมือแน่น...
ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมหลีกหนีความจริงข้อนี้มาเสมอ...
ผมกลัวว่าหากว่าวันหนึ่งลีฟฟ์ยกเลิกสัญญาปิศาจที่ทำไว้กับผม ผมคงเจ็บปวดจนไม่อาจรักใครได้อีก
(Hiryuu)
แต่ว่าตอนนี้...ผมกลับไม่รู้สึกกลัวที่จะผูกมัดตัวเองไว้ด้วยแหวนวงนี้เลย
ผมสวมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้าย...
...ต่อจากนี้ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรผมจะไม่ปฏิเสธความรู้สึกของตัวเองอีกต่อไปแล้ว...
ผมรักลีฟฟ์...รักมากถึงความรู้สึกของลีฟฟ์ที่มีต่อผมจะเป็นอย่างไรก็ตาม
(LEV)
ผมกลับเข้ามาในห้องแต่สายตายังมองออกไปที่ประตูอยู่ตลอด กังวลอยู่ลึกๆว่าฮิริวจะยอมรับแหวนวงนั้นมั้ย
โซฟาที่ยวบลงนิดๆเป็นสัญญาณว่าฮิริวกลับเข้ามาแล้ว...
(LEV)
พอผมถามฮิริวว่าชอบมั้ย...แก้มนวลเนียนก็กลายเป็นสีแดงเรื่อด้วยความเขินอาย
ฮิริวเม้มริมฝีปากแน่นเหมือนจะพูดอะไรแต่ก็ไม่ยอมพูดออกมา...
สุดท้าย...มือข้างที่สวมแหวนก็ค่อยๆสอดประสานเข้ามาในมือของผม
ริมฝีปากอิ่มแย้มยิ้มออกมาอย่างงดงามก่อนจะพยักหน้าตอบรับคำถามเมื่อครู่ของผม
(Hiryuu)
ผมเอนซบลงไปไหล่กว้างของลีฟฟ์...ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าผมจะเชื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาพูด
ไม่ว่านั่นจะเป็นคำโกหกของปิศาจก็ตาม แต่ผมก็อยากจะเชื่อเขาให้ถึงที่สุด...
...ไม่ว่าปลายทางจะเป็นเช่นไร แต่ตอนนี้ผมได้ตัดสินใจลงไปแล้ว และจะไม่มีทางเสียใจกับผลที่ตามมาเด็ดขาด
(LEV)
ผมจูบลงไปที่หน้าผากของฮิริวก่อนจะเคลื่อนไปที่เปลือกตา แล้วจบลงที่ริมฝีปากอิ่ม...
อุณหภูมิของอีกฝ่ายร้อนขึ้นจนผมเองรู้สึกได้...หรือจริงๆแล้วเป็นผมกันแน่ที่ร้อนจนแทบทนไม่ไหว
ร่างบอบบางสั่นไหวอยู่ใต้ร่างของผม...ผมโอบกอดฮิริวไว้อย่างอ่อนโยน
ผมไม่เคยรู้สึกว่าสามารถกอดใครได้อ่อนโยนเท่านี้อีกแล้ว...
〜おまけ〜
แถมภาพ NC เบาๆ เล็กน้อย...ลงเป็นภาพเล็กด้วยความเกรงใจ กดเพื่อขยายใหญ่ได้ฮร่ะ O3O
